Het doel van het project is het bijsturen en vervolledigen van het standaardbeeld over de impliciete en expliciete wetenschapsfilosofische opvattingen m.b.t. causaliteit en verklaring van laat zestiende-eeuwse tot vroeg achttiende-eeuwse natuurfilosofen (meestal anachronistisch ‘natuurwetenschappers’ genoemd). Als invalshoek wordt gekozen voor de hedendaagse theorieën over causaliteit en wetenschappelijke verklaringen. Om de evaluatie en bijsturing diepgaand te kunnen doen wordt het onderzoek in principe beperkt tot drie belangrijke natuurfilosofen die werkzaam waren binnen het domein van de fysica en/of de astronomie: Galileo Galilei (1564-1642), Johannes Kepler (1571-1630) en Isaac Newton (1642-1727). Wat het bijsturen betreft komen aspecten aan bod zoals: het ‘mechanicistisch’ karakter van de verklaringsmodellen en het causaliteitsconcept, het ‘proto-positivistisch’ karakter ervan, het verdwijnen van causa finalis(en het vermeende monopolie van causa efficiens), ... etc. Daarnaast zijn er talloze vragen die vanuit de gekozen invalshoek voor de hand liggen, maar tot nu toe weinig of geen aandacht hebben gekregen (e.g. de rol van unificatie versus causale verklaring).