We overlopen het te verschijnen artikel "Causal DN explanations of actions". Hierin wordt een nieuw model omtrent de verklaring van individuele, doel-rationele handelingen verdedigd. Aangezien dit model kadert in een globale visie omtrent causale verklaringen, dienen vooraf drie theoretische opvattingen verduidelijkt. (1) We stellen dat handelingen veroorzaakt worden door een specifiek type van causaliteit, namelijk "spontane evolutie". Dit type is compatibel met de types die Wesley Salmon onderscheidt (i.e. causale processen en causale interacties, cfr. Salmon 1984 en 1998) en dit type kan gevat worden in wat we "causaal deductief-nomologische" verklaringen zullen noemen. (2) We baseren ons op een typologie van acties waarin soorten beweging, gedrag en handelingen worden onderscheiden op basis van de verklaringsvorm die aangewend kan worden. Bewegingen kan men causaal-mechanisch verklaren, gedrag kan men bovendien functioneel verklaren. Handelingen daarentegen, kan men uitsluitend causaal deductief-nomologisch verklaren. (3) We verkiezen contrastverklaringen omdat dit ons de mogelijkheid biedt om op uniforme wijze tot concrete en volledige verklaringen te komen. Het CDN model kan worden omschreven als een belief-desire model met een driedelige structuur: een eerste inferentie omvat de samenstellende delen nodig voor de vorming van een rationele keuze, in een tweede inferentie wordt de af/aanwezigheid van eventuele emotionele of ethische objecties nagegaan en de laatste inferentie meldt eventuele externe obstructies. Na verantwoording, presentatie en illustratie, wordt het CDN model vergeleken met de modellen van Carl G. Hempel (1965), Georg H. Von Wright (1971) and Raimo Tuomela (1977). Zij vertegenwoordigen de meest uitgesproken en volledige -doch ontoereikende- modellen en kunnen zodoende representatief gesteld worden voor andere auteurs zoals bijvoorbeeld William Dray (1957), Rex Martin (1977) en Leonard Nordenfelt (1974).