@incollection {Christiaens2009,
	title = {La m{\'e}tamorphose gra{\c c}e au cin{\`e}ma.},
	booktitle = {La m{\'e}tamorphose: d{\'e}finition, formes et th{\`e}mes},
	year = {2009},
	publisher = {G{\'e}rard Monfort Editeur},
	author = {Christiaens, Wim},
	editor = {Tatham, Anne-Marie and Bonnecase, Denis}
}
@article {Christiaens2006,
	title = {Lichamelijkheid en cinema volgens een {A}posteliaanse ontologie},
	journal = {Esthetica. Tijdschrift voor kunst en filosofie},
	volume = {1},
	year = {2006},
	pages = {1{\textendash}8},
	abstract = {<p>In 1998 verschenen twee opmerkelijke films, Saving Private Ryan van Steven Spielberg en The Thin Red Line van Terrence Malick. De overeenkomsten tussen deze producties zijn oppervlakkig: ze gaan beide over de Tweede Wereldoorlog en het zijn allebei grote Hollywoodproducties. De verschillen daarentegen zijn diepgaand en nodigen uit tot nadenken over de aard van film. Ik zal eerst enkele verschillen en contrasten tussen genoemde films schetsen, bij wijze van inleiding tot de themas ontologie, cinema en lichamelijkheid. Daarna komen in (2) de volgende onderwerpen aan de orde: (2.1) film is het tot stand komen van een lichamelijkheid binnen onze eigen lichamelijkheid; en voorts (2.2) lichamelijkheid is een ontologisch proces. De ontologie waarbinnen ik werk is gebaseerd op de inzichten van Leo Apostel. In dit deel zal ik daarom ook de centrale aspecten van de Aposteliaanse ontologie beschrijven. Ik zal verder (3.) een verband leggen tussen de cinema van Malick en de Aposteliaanse ontologie. Op basis van deze ontologie maak ik in (4.) een onderscheid tussen films zoals Saving Private Ryan, waarin het ontologische (de lichamelijkheid) impliciet gehouden wordt, en films zoals The Thin Red Line die dat niet doen.</p>},
	author = {Christiaens, Wim}
}
